The first days in Georgia are filled with a weird sense of familiarity and wonder. The old soviet aesthetics all around us feel so known to me, but at the same time there’s something so foreign - different air, different alphabet, different sense of time.
Like a friend who you shared a lot with, but who also has their own story. I process these ideas in my work in a studio, working on a new solo, as well as ok a group project with the Georgian artists.
By Monika Błaszczak
საქართველოში პირველი დღეები ივსება უცნაური ნაცნობობისა და გაოცების გრძნობით. ძველი საბჭოთა ესთეტიკა ჩვენს ირგვლივ ასე კარგად მეჩვენება, მაგრამ ამავე დროს არის რაღაც ისეთი უცხო - განსხვავებული ჰაერი, განსხვავებული ანბანი, დროის განსხვავებული გრძნობა.
მეგობრის მსგავსად, რომელთანაც ბევრს გაუზიარე, მაგრამ რომელსაც ასევე აქვს საკუთარი ისტორია. ამ იდეებს ვამუშავებ სტუდიაში ჩემს ნამუშევრებში, ახალ სოლოზე ვმუშაობ, ასევე ჯგუფურ პროექტს ქართველ არტისტებთან ერთად.
Comments
Post a Comment